دارم مرور می‌کنم

در جریان  مبارزه‌ی منفی، هر اقدامی که می‌کنیم باید هدف اصلی را مد نظر داشته باشیم تا آن اقدام به ضد خودش تبدیل نشود.

هدف ما از تحریم پیامک چیست؟ جلوگیری از افزایش درآمد به منظور کاستن از قدرت دولت.

بنابراین تحریم پیامک باید به گونه ای باشد که اولا کم‌ترین درآمد را نصیب دولت کند و ثانیا به قدرت دولت ضربه بزند نه به قدرت خودمان.

حالا بیایید این واقعیت‌ها در نظر بگیریم که اولا پیامک می‌تواند یک ابزار اطلاع رسانی بسیار قوی و کارآمد در این جنبش باشد (و اصولا این قطعی سه‌هفته ای هم به همین خاطر بود!) ثانیا، سودی که از یک پیامک نصیب مخابرات می‌شود می‌تواند بسیار کم تر از یک تماس تلفنی باشد.

با توجه به این جوانب بهتر است به جای یک تحریم کلی و کور، یک تحریم هوشمند داشته باشیم. یعنی در تمام موارد راهی را انتخاب کنیم که کم‌ترین سود و بیش‌ترین ضرر را متوجه طرف مقابل کنیم. به عنوان مثال در مورد مخابرات باید اولا با مراجعه به دفاتر مخابراتی و ارائه مدارک موبوطه بخواهیم که پیامک‌های تبلیغاتی برایمان نفرستند، از ارسال پیامک‌های غیر ضرروی بپرهیزیم و حتی‌الامکان به جای موبایل از تلفن ثابت استفاده کنیم اما در عین حال از هر ابزار و رسانه ای برای بهینه کردن اطلاع‌رسانی‌های مربوط به جنبش بهره ببریم.

این “هوشمند بودن” در تمامی اقدامات مربوط به جنبش می‌تواند کارساز باشد.